Metoda na karpia.
Metoda na karpia.
Sprzęt karpiowy to temat rzeka, jako typowy wędkarz gruntowy, postanowiłem wejść w "karpiarstwo" bez większych nakładów finansowych, dostosowując to co mam. Wybór padł na ciężkie feedery, które przemianowałem na karpiówki i miało to wystarczyć, ba i wystarczyło do momentu kiedy podczas jednego wyjazdu złamałem wszystkie szczytówki jakie posiadałem :) . Po tej porażce zdecydowałem się na zakup prawdziwego wędziska karpiowego (a w zasadzie dwóch), ale znów obudził się we mnie sknera, po co wydawać na wędkę 600-800 pln (nie mówię już o wędkach z najwyższej półki o cenach po 1500 czy nawet 2000 pln za sztukę ), skoro są karpiówki za 200 -250, odpowiem sam sobie i czytelnikom: po to, żeby móc rzucić o 30 metrów dalej, o to żeby mieć dobre samopoczucie, a często i dożywotnią gwarancje (najlepiej bezwarunkową). Skutek jest tego, że w przeciągu dwóch lat mam już trzeci komplet wędzisk, a mogło się skończyć na jednej przesiadce. Wbrew pozorom przy polowaniu na karpia niezwykle skuteczna okazuje się stara, sprawdzona metoda, czyli technika połowów powierzchniowych. Ze spławikówki korzystają naprawdę najbardziej wytrawni karpiarze. Dlaczego? Typowy spławik bezprzelotowy z jednym obciążeniem blisko haczyka kutego z długim trzonkiem z zadziorami, plus czerwone robaki, to doskonała metoda na złowienie dużych okazów zlokalizowanych przy krzaczastym dnie. Grot musi jednak pozostawać na wierzchu, a przy najmniejszym podskoku spławika trzeba zacinać i stosować siłowy hol, by odciągnąć karpia od zawad. Nieocenione wówczas jest również wędzisko o głębokim ugięciu i dość gruba żyłka. Zestaw spławikowy sprawdza się także na małych półkach, znajdujących się na szybko opadającym dnie, gdzie trudno o trafne zarzucenie i utrzymanie zestawu gruntowego, zwłaszcza gdy opadające dno tworzy przegarbienie.
Najbardziej preferowaną i stosowaną przez poławiaczy techniką jest klasyczna gruntówka. Najprostszy zestaw składa się z ciężarka lub sprężyny dociążonej, zamontowanej przelotowo z przyponem i haczykiem do miękkich przynęt zakładanych bezpośrednio na niego. Warto jednak dodać, że gruntówka sprawdza się pod warunkiem, że mamy do czynienia z twardym, piaszczysto-żwirowym dnem, a karpie są przeżarte i rozleniwione, ponieważ nie biorą wówczas zasysając, tylko przynętę pobierają do pyska i ją posysają. Kiedy najlepiej zastosować Metodę? Gdy nie mamy czasu na wcześniejsze przygotowanie łowiska, powiązane z długotrwałym nęceniem a także podczas krótkich zasiadek i jak wcześniej pisałem w łowiskach o dużej presji. The Method pozwoli nam na regularne łowienie zwłaszcza, kiedy karpie niezbyt intensywnie żerują. Zestaw składa się z wędziska karpiowego ( 3,5 lbs), kołowrotka, najlepiej żeby było to kołowrotek do dalekich rzutów i z żyłki minimum o wytrzymałości 5 kg, połączony z przyponem strzałowym. Takim sprzętem bez problemu zarzucimy zestaw warzący nawet 200 g. W Metodzie jednak nie wędka, nie kołowrotek są najważniejsze, a specjalna sprężyna, którą oblepia się zanętą. Sprężyna taka posiada trzy lub cztery ramiona wykonane z miękkiego plastiku zaś trzon odlany jest z ołowiu. Na rynku wędkarskim możemy spotkać różne sprężyny do Metody. Jednak według mnie najlepsze oferują firmy Richworth i FOX. W tym momencie ktoś może zadać pytanie: po co używać specjalnych sprężyn skoro mamy zwykłe z ołowianym rdzeniem? Pewnie, że możemy użyć zwykłej tylko uważam, że nie są one tak dobre jak te opisane wyżej. Przypon w naszym zestawie nie powinien przekraczać 15 cm długości. Optymalnie powinien mieć 5 cm i być wykonany z żyłki mono lub pływającej plecionki. Wielkość haczyka zależy od wielkości przynęty (kulka, kukurydza). Najczęściej jest to nr 6 lub 4, ponieważ w Metodzie rzadko stosujemy kulki większe niż 16 mm. W ostatnim etapie walki nie podciągamy karpia do siebie za wszelką cenę, lepiej niech walczy jeszcze tuż pod powierzchnią, nawet jeśli będzie to w grążelach – w takich warunkach mamy większe szanse na sukces, niż gdy jeszcze bardzo silny karp znajdzie się pod naszymi nogami.
Sprzęt karpiowy to temat rzeka, jako typowy wędkarz gruntowy, postanowiłem wejść w "karpiarstwo" bez większych nakładów finansowych, dostosowując to co mam. Wybór padł na ciężkie feedery, które przemianowałem na karpiówki i miało to wystarczyć, ba i wystarczyło do momentu kiedy podczas jednego wyjazdu złamałem wszystkie szczytówki jakie posiadałem :) . Po tej porażce zdecydowałem się na zakup prawdziwego wędziska karpiowego (a w zasadzie dwóch), ale znów obudził się we mnie sknera, po co wydawać na wędkę 600-800 pln (nie mówię już o wędkach z najwyższej półki o cenach po 1500 czy nawet 2000 pln za sztukę ), skoro są karpiówki za 200 -250, odpowiem sam sobie i czytelnikom: po to, żeby móc rzucić o 30 metrów dalej, o to żeby mieć dobre samopoczucie, a często i dożywotnią gwarancje (najlepiej bezwarunkową). Skutek jest tego, że w przeciągu dwóch lat mam już trzeci komplet wędzisk, a mogło się skończyć na jednej przesiadce. Wbrew pozorom przy polowaniu na karpia niezwykle skuteczna okazuje się stara, sprawdzona metoda, czyli technika połowów powierzchniowych. Ze spławikówki korzystają naprawdę najbardziej wytrawni karpiarze. Dlaczego? Typowy spławik bezprzelotowy z jednym obciążeniem blisko haczyka kutego z długim trzonkiem z zadziorami, plus czerwone robaki, to doskonała metoda na złowienie dużych okazów zlokalizowanych przy krzaczastym dnie. Grot musi jednak pozostawać na wierzchu, a przy najmniejszym podskoku spławika trzeba zacinać i stosować siłowy hol, by odciągnąć karpia od zawad. Nieocenione wówczas jest również wędzisko o głębokim ugięciu i dość gruba żyłka. Zestaw spławikowy sprawdza się także na małych półkach, znajdujących się na szybko opadającym dnie, gdzie trudno o trafne zarzucenie i utrzymanie zestawu gruntowego, zwłaszcza gdy opadające dno tworzy przegarbienie.
Najbardziej preferowaną i stosowaną przez poławiaczy techniką jest klasyczna gruntówka. Najprostszy zestaw składa się z ciężarka lub sprężyny dociążonej, zamontowanej przelotowo z przyponem i haczykiem do miękkich przynęt zakładanych bezpośrednio na niego. Warto jednak dodać, że gruntówka sprawdza się pod warunkiem, że mamy do czynienia z twardym, piaszczysto-żwirowym dnem, a karpie są przeżarte i rozleniwione, ponieważ nie biorą wówczas zasysając, tylko przynętę pobierają do pyska i ją posysają. Kiedy najlepiej zastosować Metodę? Gdy nie mamy czasu na wcześniejsze przygotowanie łowiska, powiązane z długotrwałym nęceniem a także podczas krótkich zasiadek i jak wcześniej pisałem w łowiskach o dużej presji. The Method pozwoli nam na regularne łowienie zwłaszcza, kiedy karpie niezbyt intensywnie żerują. Zestaw składa się z wędziska karpiowego ( 3,5 lbs), kołowrotka, najlepiej żeby było to kołowrotek do dalekich rzutów i z żyłki minimum o wytrzymałości 5 kg, połączony z przyponem strzałowym. Takim sprzętem bez problemu zarzucimy zestaw warzący nawet 200 g. W Metodzie jednak nie wędka, nie kołowrotek są najważniejsze, a specjalna sprężyna, którą oblepia się zanętą. Sprężyna taka posiada trzy lub cztery ramiona wykonane z miękkiego plastiku zaś trzon odlany jest z ołowiu. Na rynku wędkarskim możemy spotkać różne sprężyny do Metody. Jednak według mnie najlepsze oferują firmy Richworth i FOX. W tym momencie ktoś może zadać pytanie: po co używać specjalnych sprężyn skoro mamy zwykłe z ołowianym rdzeniem? Pewnie, że możemy użyć zwykłej tylko uważam, że nie są one tak dobre jak te opisane wyżej. Przypon w naszym zestawie nie powinien przekraczać 15 cm długości. Optymalnie powinien mieć 5 cm i być wykonany z żyłki mono lub pływającej plecionki. Wielkość haczyka zależy od wielkości przynęty (kulka, kukurydza). Najczęściej jest to nr 6 lub 4, ponieważ w Metodzie rzadko stosujemy kulki większe niż 16 mm. W ostatnim etapie walki nie podciągamy karpia do siebie za wszelką cenę, lepiej niech walczy jeszcze tuż pod powierzchnią, nawet jeśli będzie to w grążelach – w takich warunkach mamy większe szanse na sukces, niż gdy jeszcze bardzo silny karp znajdzie się pod naszymi nogami.