Dorsz.
Dorsz.
W Polsce mianem dorsza określa się zwykle trzy podgatunki dorsza atlantyckiego, z których najbardziej znanym jest dorsz bałtycki (G. morhua callarias) nazywany także pomuchlą. Spokrewnione z dorszem atlantyckim są gatunki: dorsz pacyficzny (G. macrocephalus), ogak (G. ogac) jak i dorsze arktyczne z rodzaju Arctogadus.
Występowanie: jest gatunkiem wędrownym, którego można spotkać w północnej części Oceanu Atlantyckiego, od północnej Finlandii do północnej Karoliny, na wschodzie od Spitsbergenu do Zatoki Biskajskiej. W północnej Europie tereny dorsza to m.in. Morze Bałtyckie, gdzie preferuje okolice kamienistego dna. Przebywa tu w strefie od brzegu do głębokości ok. 600m, z wyjątkiem młodych osobników, które można często spotkać w bardzo płytkich wodach.
Wydłużone, opływowe ciało o długiej, masywnej głowie. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Szczęka górna wysunięta do przodu. Duży, pojedynczy wąs na podbródku, równy prawie średnicy oka. Linia boczna w środkowej partii ciała wygięta ku górze, dalej od początku drugiej płetwy grzbietowej prawie prosta. Całe ciało pokrywają drobne, głęboko wrośnięte łuski cykloidalne. Ubarwienie dorsza jest uzależnione od podgatunku i barw przeważających w ich miejscach występowania. Grzbiet przybiera barwy od brązowego do zielonkawego lub szarooliwkowego, boki są nieco jaśniejsze, a brzuch biały. Grzbiet, wierzch głowy i boki są dodatkowo usiane licznymi, ciemnymi plamkami. Trzy blisko siebie osadzone płetwy grzbietowe o zaokrąglonych krawędziach. Pierwsza z 14-15, druga z 18-22, a trzecia z 17-20 miękkimi promieniami. Dwie płetwy odbytowe (również zaokrąglone krawędzie); w pierwszej 19-23, w drugiej 17-19 miękkich promieni. Druga płetwa odbytowa rozpoczyna się pod początkiem nasady (lub nieco z tyłu) drugiej płetwy grzbietowej. Płetwa ogonowa prosto ścięta. Ubarwienie zmienne, zależnie od miejsca przebywania ryb; zazwyczaj zielonkawe, jasnoszare, brązowawe lub czerwonawe z plamistym wzorem. Strona brzuszna brudnobiała. Linia boczna jasna, wyraźnie odcinająca się. Młode ryby o długości 5-10 cm mają na ciele wyraźny wzór szachownicy. Maksymalna długość 2 m (waga 95 kg - północno-zachodni Atlantyk). W Morzu Północnym, w wieku 6-10 lat osiąga długość około 80 cm.
Tryb życia: Gatunek ten obok dużych form wędrownych, podejmujących dalekie rozrodcze i pokarmowe wędrówki, tworzy również formy osiadłe, bytujące w fiordach i przybrzeżnych wodach. Większość tworzonych przez dorsza form rozradza się wiosną (przy temperaturze wody 4-6 °C). Po gwałtownej gonitwie para przylegając ciasno do siebie ciała składa w toni wodnej do pięciu milionów zapładnianych natychmiast jaj. Przezroczysta ikra (średnica 1,5 mm) unosi się w górę ku powierzchni wody. Okres jej inkubacji trwa 2-4 tygodnie. Po 3-5 miesiącach pelagicznego życia młode ryby o długości 3-6 cm schodzą w przydenne warstwy wody. Metody połowu: agresywne jigowanie w pionie na ciężkie pilkery z kutra lub z innej przystosowanej do wędkowania jednostki pływającej.
Rekord krajowy: 28,9 kg.
Normy medalowe: złoty 15 kg, srebrny 10 kg, brązowy 8 kg.
W Polsce mianem dorsza określa się zwykle trzy podgatunki dorsza atlantyckiego, z których najbardziej znanym jest dorsz bałtycki (G. morhua callarias) nazywany także pomuchlą. Spokrewnione z dorszem atlantyckim są gatunki: dorsz pacyficzny (G. macrocephalus), ogak (G. ogac) jak i dorsze arktyczne z rodzaju Arctogadus.
Występowanie: jest gatunkiem wędrownym, którego można spotkać w północnej części Oceanu Atlantyckiego, od północnej Finlandii do północnej Karoliny, na wschodzie od Spitsbergenu do Zatoki Biskajskiej. W północnej Europie tereny dorsza to m.in. Morze Bałtyckie, gdzie preferuje okolice kamienistego dna. Przebywa tu w strefie od brzegu do głębokości ok. 600m, z wyjątkiem młodych osobników, które można często spotkać w bardzo płytkich wodach.
Wydłużone, opływowe ciało o długiej, masywnej głowie. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Szczęka górna wysunięta do przodu. Duży, pojedynczy wąs na podbródku, równy prawie średnicy oka. Linia boczna w środkowej partii ciała wygięta ku górze, dalej od początku drugiej płetwy grzbietowej prawie prosta. Całe ciało pokrywają drobne, głęboko wrośnięte łuski cykloidalne. Ubarwienie dorsza jest uzależnione od podgatunku i barw przeważających w ich miejscach występowania. Grzbiet przybiera barwy od brązowego do zielonkawego lub szarooliwkowego, boki są nieco jaśniejsze, a brzuch biały. Grzbiet, wierzch głowy i boki są dodatkowo usiane licznymi, ciemnymi plamkami. Trzy blisko siebie osadzone płetwy grzbietowe o zaokrąglonych krawędziach. Pierwsza z 14-15, druga z 18-22, a trzecia z 17-20 miękkimi promieniami. Dwie płetwy odbytowe (również zaokrąglone krawędzie); w pierwszej 19-23, w drugiej 17-19 miękkich promieni. Druga płetwa odbytowa rozpoczyna się pod początkiem nasady (lub nieco z tyłu) drugiej płetwy grzbietowej. Płetwa ogonowa prosto ścięta. Ubarwienie zmienne, zależnie od miejsca przebywania ryb; zazwyczaj zielonkawe, jasnoszare, brązowawe lub czerwonawe z plamistym wzorem. Strona brzuszna brudnobiała. Linia boczna jasna, wyraźnie odcinająca się. Młode ryby o długości 5-10 cm mają na ciele wyraźny wzór szachownicy. Maksymalna długość 2 m (waga 95 kg - północno-zachodni Atlantyk). W Morzu Północnym, w wieku 6-10 lat osiąga długość około 80 cm.
Tryb życia: Gatunek ten obok dużych form wędrownych, podejmujących dalekie rozrodcze i pokarmowe wędrówki, tworzy również formy osiadłe, bytujące w fiordach i przybrzeżnych wodach. Większość tworzonych przez dorsza form rozradza się wiosną (przy temperaturze wody 4-6 °C). Po gwałtownej gonitwie para przylegając ciasno do siebie ciała składa w toni wodnej do pięciu milionów zapładnianych natychmiast jaj. Przezroczysta ikra (średnica 1,5 mm) unosi się w górę ku powierzchni wody. Okres jej inkubacji trwa 2-4 tygodnie. Po 3-5 miesiącach pelagicznego życia młode ryby o długości 3-6 cm schodzą w przydenne warstwy wody. Metody połowu: agresywne jigowanie w pionie na ciężkie pilkery z kutra lub z innej przystosowanej do wędkowania jednostki pływającej.
Rekord krajowy: 28,9 kg.
Normy medalowe: złoty 15 kg, srebrny 10 kg, brązowy 8 kg.